Życie arcyszpiega w Związku Radzieckim

W Moskwie Kim Philby miał początkowo luksusowe warunki życia. Zaczął pracować dla KGB i zgodnie z niektórymi doniesieniami brał jakiś udział w dojściu do władzy przewodniczącego KGB Andropowa. Podjął się także pracy literackiej, zaczął pisać książkę pt. My Silent War (Moja cicha wojna).

Po jakimś czasie (1963) do Philby'ego dołączyła jego żona Eleanor, lecz opuściła go już dwa lata później (1965), gdy się dowiedziała, że ma romans z żoną Macleana, Melindą. W Moskwie z ramienia KGB opiekował się Philbym Oleg Kaługin. Według jego zeznań – Philby bardzo dużo pił i schodził na psy. Następnym jego opiekunem został Andropow, który za pośrednictwem innego uciekiniera z brytyjskich służb specjalnych, George Blake'a, podsunął mu o 20 lat młodszą agentkę KGB Rufinę Puchową, z pochodzenia Polkę, która w grudniu 1971 została jego kolejną, czwartą żoną.

W marcu 1988, w wywiadzie dla "The Sunday Times", Philby stwierdził:

Tutejsze życie jest moim życiem i miejsca zamieszkania nie mam zamiaru zmieniać. Jest to mój kraj, któremu służyłem ponad pięćdziesiąt lat. Życzę sobie, żeby mnie tu pochowano.

Kim Philby zmarł w Moskwie 11 maja 1988 z powodu zawału serca. Pochowano go w Moskwie na cmentarzu wojskowym w Kuncewie, z honorami należnymi generałowi KGB. W 1990 uhonorowano go znaczkiem pocztowym z jego podobizną.