"Książka opisuje to, co dzieje się w życiu i w umyśle człowieka o osobowości skrajnie artystycznej. Ludzi tego typu mało kto pojmuje, a najczęściej rozumie ich się fałszywie i nie zawsze niesprawiedliwie, choć prawie zawsze pochopnie ocenia. Niestety, u Cohena portret ten jest tak trafny, realistyczny i dogłębny, że "Ulubiona gra" dzieli los tysięcy chodzących po tym świecie Breavemanów, z których każdy stanowi odmienny, przebogaty świat, a którzy jednocześnie mają ze sobą wspólną pewną jedną, definiującą ich w jakiś sposób rzecz. Rzecz nieuchwytną, niewyrażalną. Błogosławieństwo i przekleństwo, które jest źródłem spustoszenia, jakie bohater Cohena sieje wokół siebie. Ta trafność i dokładność portretu sprawia, że między książką a czytelnikiem nie ma pomostu pozwalającego wejść w świat bohatera (o czym świadczą opinie innych czytelników), dokładnie tak, jak w rzeczywistym świecie nie istnieje pomost między podobnymi osobowościami, a tak zwaną resztą świata. I tylko za to ujmuję ocenie jedną gwiazdkę. Dla mnie nadal jednak jest to książka wybitna."