Powieść "Jak hartowała się stal" pisał dwudziestoparoletni inwalida, przykuty do łóżka ślepiec. Ukazał w niej przeżycia i doświadczenia własnej niezwykłej i trudnej młodości. Postać Pawki Korczagina, kształtującego swój charakter przez ciągłe sprawdzanie siebie w czynach i decyzjach, stała się wzorem dla wielu pokoleń młodzieży radzieckiej. Książka Ostrowskiego, wyrażająca tęsknotę epoki do nowego ideału moralnego, zyskała rangę i sławę międzynarodową. Poza Związkiem Radzieckim miała kilkadziesiąt wydań w wielu językach.
Powieść Ostrowskiego Jak hartowała się stal uznawana jest za klasyczne dzieło literatury radzieckiej okresu porewolucyjnego.