Król Henryk VIII Tudor był, jak o nim pisali współcześni, "bez wątpienia najświetniejszym człowiekiem swoich czasów". Gdy jako niespełna osiemnastoletni młodzieniec wstępował w 1509 roku na tron Anglii, wyróżniał się wzrostem, silną budową ciała i urodą. Oprócz ujmującej powierzchowności i przymiotów charakteru posiadał majestat - trudną do uchwycenia godność, budzącą podziw i zarazem trwogę poddanych. Nikt oczywiście nie mógł przewidzeć, że "najpiękniejszy władca Europy" za czterdzieści lat umrze jako opasły potwór, ktorego męstwo i uczciwość zżarła rdza zdrady małżeńskiej, świętokradztwa i żądzy krwi.

Jest to książka o życiu prywatnym Henryka VIII, a więc raczej opowieść o tragedii człowieka niż o wladcy.